یه نقطه های خطری توی زندگی هست
آدم فکر میکنه میتونه عوض بشه
میتونه هر کسیو با هر شرایط و اخلاقی بپذیره و دوست داشته باشه
اونجـا دقیقا لب پرتگاهیم ....
یه کلمه و یه انتخاب غلط، یه اشتباه بزرگو باعث میشه
اصلا انگار ناخودآگاه لجی با دلت
دیگه سلیقت یادت نمیاد
حتی
یادت نمیاد کسی که معیار دوست داشتنه برات
چه خصوصیاتی داشته ....
فراموشی یه سری آدما که به خاطر زمان اتفاق میفته
باعث میشه یه قسمتی از خودمونم پاکـ شه
وقتی چشمای یکی، دیگه یادت نیاد
صداش
لبخندش
یه برهه از زندگیتو هم همراهش فراموش میکنی
بعد حس میکنی از یه دوره پریدی یه دوره دیگه ..
سردرگمی
سرگردونـی ..
کلافه ای
حفره داری ....
نوشته شده در یکشنبه ۱ مرداد ۱۳۹۶ساعت 0:3 توسط نسرین| |
دنیای من بی تو ...