پست آخر

آدما از يه جايي كه ميگذره
ميشينن و فقط ميبينن
و ميشنون
نه بحثي
نه جنجالي
نه دفاعي
نه تنها از كسي و چيزي
حتی از خودشون هم دفاعي نميكنن
فقط لبخند تلخي ميزنن
كه گاهي اوقات اين لبخند تلخ و نگاه بي رمقشون
جانشين تموم اشكهاشون ميشه
فقط آروم آروم خودشون رو دور ميكنن
از تموم اون چیزایی كه بارها ازشون رنجيدن و دم نزدن
فقط گوش ميدن و سكوت ميكنن
اما ميدوني بعدش چی ميشه؟
تو همه ي اين سكوتا
یه جايي
بالاخره قدم هاشون رو بر ميدارن
و آهسته ميرن
و اونقدر دور ميشن
كه ديگه سكوتشون هم به هيچ جا نميرسه
بله آدما
از يه جايي به بعد
خودشون رو دور ميكنن
حتي از عزيزترينهاشون

چون احساس میکنن نباشن بهتره

چون ديگه اونقدر خستن
كه توانِ شنيدن
و ديدن
 داستان تكراري رو ندارن
بله دور ميشن
خسته ميشن
و بعد هم تموم ميشن
و خلاص...!